Kluczowe znaczenie ma pojęcie „trwałego związania z gruntem”, które od 2025 r. zostało wprost zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z przepisem, chodzi o takie połączenie obiektu z gruntem, które zapewnia mu stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne, niezależne od działania człowieka.

Rozbieżne stanowiska gmin

Choć Ministerstwo Finansów już na etapie prac legislacyjnych wskazywało, że tzw. kontenery mobilne nie powinny podlegać podatkowi od nieruchomości, praktyka organów podatkowych okazała się niejednolita. Przykładem jest interpretacja indywidualna wydana 6 lutego 2025 r. przez prezydenta Rzeszowa (nr FN-310.1.2025). Organ uznał, że kontenery ustawione na betonowych bloczkach lub kostce brukowej są trwale związane z gruntem, a tym samym stanowią budowle podlegające opodatkowaniu.

Odmienne stanowisko zajął prezydent Gliwic w interpretacji z 13 sierpnia 2025 r. (PO.310.2.2025). Wskazał, że samo posadowienie kontenera na gruncie lub utwardzonym terenie – bez przykręcenia, zakotwienia czy innego fizycznego połączenia – nie spełnia przesłanki trwałego związania z gruntem, nawet jeśli stabilność obiektu wynika z jego masy lub konstrukcji.

„Interpretacja ogólna Ministra Finansów porządkuje spór, który od miesięcy generował istotne ryzyka podatkowe po stronie przedsiębiorców. Kluczowe jest odejście od oceny funkcji kontenera na rzecz analizy czysto technicznej – liczy się faktyczne, fizyczne połączenie z gruntem. Dla firm oznacza to konieczność audytu sposobu posadowienia kontenerów, bo nawet niewielkie elementy montażowe mogą przesądzić o powstaniu obowiązku w podatku od nieruchomości.”

Interpretacja ogólna Ministra Finansów

Wątpliwości te rozstrzygnął Minister Finansów i Gospodarki w interpretacji ogólnej z 2 stycznia 2026 r. (nr DPL2.8401.6.2025). Minister jednoznacznie wskazał, że trwałe związanie z gruntem oznacza fizyczne połączenie obiektu z gruntem, dokonane przy użyciu określonych technik budowlanych. Może to być m.in. zastosowanie kotew gruntowych, śrub gruntowych czy bloczków betonowych z mocowaniami chemicznymi tj. przy użyciu żywic chemicznych.

Jednocześnie podkreślono, że nie są trwale związane z gruntem obiekty jedynie ustawione na ławie fundamentowej, płycie betonowej, kostce brukowej czy betonowych bloczkach, jeżeli nie zostały do nich w żaden sposób przymocowane. Brak jest wówczas elementu faktycznego połączenia z gruntem, którego wymaga ustawa.

Co to oznacza dla przedsiębiorców?

Minister Finansów odniósł się wprost do kontenerów transportowych, biurowych, sanitarnych, portierni czy szatni. Zgodnie z treścią interpretacji ogólnej, w większości przypadków – o ile kontenery te nie są fizycznie zakotwione w gruncie ani trwale z nim związane – nie stanowią budowli wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a tej ustawy.

Należy jednak podkreślić, że interpretacja ogólna Ministra Finansów nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa i nie wiąże organów podatkowych w takim samym stopniu jak przepisy ustawowe czy ukształtowana linia orzecznicza sądów administracyjnych. Oznacza to, że organy podatkowe – w szczególności gminy – mogą w indywidualnych sprawach prezentować odmienne stanowisko, powołując się bezpośrednio na treść przepisów.

Odmienna ocena może pojawić się zwłaszcza w sytuacji, gdy kontener zostanie zakotwiony w gruncie lub trwale przymocowany do podłoża w sposób zapewniający mu stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne. W takim przypadku może zostać spełniona przesłanka trwałego związania z gruntem, co potencjalnie pozwala uznać kontener za budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Podsumowanie

Dla przedsiębiorców korzystających z kontenerów mobilnych kluczowe znaczenie ma sposób ich posadowienia, a nie sama funkcja czy przeznaczenie obiektu. Interpretacja ogólna Ministra Finansów stanowi istotną wskazówkę interpretacyjną i argument ochronny w sporach z gminami, jednak dopiero jednolita linia orzecznicza wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego może zapewnić pełną stabilność wykładni w tym zakresie. W praktyce każdy przypadek powinien być analizowany indywidualnie, ponieważ nawet pozornie drugorzędne elementy techniczne mogą przesądzić o powstaniu obowiązku podatkowego.