BFK czy DI w JPK? Jak prawidłowo oznaczać dokumenty i uniknąć błędów
Artykuły
10/04/2026
Wiktoria Mrozińska
Niedawno pojawiła się dyskusja o nowych oznaczeniach w JPK_V7. Główne pytanie brzmi: jak oznaczać dokumenty przy imporcie usług i WNT – jako BFK czy DI?
Najprostsza zasada to uznanie, że w przypadku posiadania faktury stosujemy znacznik BFK, jeśli brak faktury to znacznik DI.
Nowe oznaczenia w JPK_V7
Od 1 lutego 2026 roku obowiązują nowe oznaczenia w zakresie ewidencji VAT. Są to:
✔️ NrKSeF – Numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur;
✔️ OFF – Faktura wystawiona w trybie awarii KSeF, która na dzień złożenia ewidencji nie posiada numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF;
✔️ BFK – Faktura elektroniczna lub faktura w postaci papierowej;
✔️ DI – Dowód inny niż faktura
Czym są oznaczenia BFK oraz DI?
Oznaczenia te służą do identyfikacji rodzaju dokumentu w ewidencji VAT przesyłanej w ramach JPK. Poprzez niedoprecyzowanie ich definicji w przepisach zaczęły być one problematyczne, w szczególności pod względem prawidłowego oznaczenia w zakresie dokumentów/faktur dotyczących importu usług oraz WNT.
Skąd wziął się problem?
Ze względu na to, że faktury otrzymywane od kontrahentów zagranicznych nie są fakturami w świetle polskiej ustawy o VAT – pojawiły się wątpliwości czy należy takie faktury oznaczać jako BFK czy jako DI.
Początkowo, Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytanie jednej z gazet stało na stanowisku oznaczania takich dokumentów jako DI.
Pod koniec marca – MF zmieniło stanowisko i ponownie, w odpowiedzi na pytanie innego portalu przekazało informację, że faktury od podmiotów zagranicznych należy oznaczać jako BFK.
Co istotne – żadna z informacji nie była potwierdzona, a podatnicy właściwie nie wiedzieli, które z działań będzie prawidłowe.
Dopiero na początku kwietnia – MF na stronie dotyczącej KSeF umieściło zestawienie przypadków stosowania znaczników w JPK_VAT.
Oznaczenie BFK – kiedy ostatecznie?
W ewidencji sprzedaży oznaczenie BFK ma być stosowane, m.in. w przypadku faktur:
✔️ wystawionych poza KSeF (np. awaria całkowita albo brak obowiązku),
✔️ które zostały wystawione poza KSeF i wykazywane w związku z korektą z tytułu tzw. ulgi za złe długi,
✔️ wystawionych przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów (WNT) oraz imporcie usług,
✔️ wystawionych przy imporcie towarów rozliczanym zgodnie z art. 33a ustawy o VAT,
✔️ wystawionych dla dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
W ewidencji zakupów oznaczenie BFK ma być stosowane odnośnie:
✔️ faktury elektronicznej lub faktury w postaci papierowej wystawionych przy użyciu kas rejestrujących (takie faktury mogą być wystawiane do 31 grudnia 2026 r.),
✔️ wystawionych poza KSeF, wykazywanych w związku z korektą z tytułu tzw. ulgi za złe długi,
✔️ wystawionych przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów (WNT) oraz imporcie usług,
✔️ wystawionych przy imporcie towarów (w tym imporcie towarów rozliczany zgodnie z art. 33a ustawy o VAT),
✔️ wystawionych dla dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
„W tym sporze nie chodzi o to, czy dokument istnieje, tylko jak go kwalifikować na gruncie JPK – dziś najbezpieczniejsze podejście to konsekwentne rozróżnienie: jest faktura → BFK, brak faktury → DI, bo właśnie brak spójnych zasad oznaczania najczęściej prowadzi do błędów i korekt.”
Oznaczenie DI – kiedy?
W ewidencji sprzedaży oznaczenie DI ma być stosowane, w przypadku faktur:
✔️ dokumentów nieobjętych oznaczeniami OFF i BFK (np. dowód wewnętrzny, zbiorczy dowód sprzedaży z kas rejestrujących itp.),
✔️ faktur wystawionych w trybie offline24 oraz w trakcie niedostępności systemu które na dzień przesłania ewidencji nie posiadają numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF,
✔️ zapisów dotyczących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) oraz importu usług dokumentowanych dowodem innym niż faktura (oznaczanych w JPK znacznikiem WEW),
✔️ zapisów dotyczących importu towarów rozliczanego zgodnie z art.33a ustawy o VAT,
✔️ zapisów dotyczących dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
W ewidencji zakupów oznaczenie DI ma być stosowane odnośnie:
✔️ dokumentów nieobjętych oznaczeniami OFF i BFK (np. dowód wewnętrzny, zbiorczy dowód sprzedaży z kas rejestrujących itp.),
✔️ faktur wystawionych w trybie offline24 oraz w trakcie niedostępności systemu, które na dzień przesłania ewidencji nie posiadają numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF,
✔️ zapisów dotyczących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) oraz importu usług dokumentowanych dowodem innym niż faktura (oznaczanych w JPK znacznikiem WEW),
✔️ zapisów dotyczących importu towarów rozliczanego zgodnie z art.33a ustawy o VAT,
zapisów dotyczących dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
Jak bezpiecznie podejść do tematu?
Z praktyki rekomendujemy podejście oparte na kilku prostych zasadach:
✔️ Pytanie: czy istnieje faktura od kontrahenta zagranicznego?
-jeśli nie -> rozważ DI -jeśli tak -> BFK
✔️ Zdefiniowanie procesu w firmie Spójne zasady oznaczania dokumentów ograniczają ryzyko błędów.
✔️ System księgowy Automatyzacja może wesprzeć proces.
✔️ Dokumentowanie wyjątków W przypadku nietypowych transakcji warto zachować uzasadnienie wyboru oznaczenia.
Przykład: nabycie usługi IT z Niemiec na podstawie otrzymanej faktury – oznaczenie BFK.
Przykład: rozliczenie WNT na podstawie wewnętrznego zapisu (brak faktury) – oznaczenie DI.
Dlaczego ma to znaczenie?
Nieodpowiednie oznaczenia zastosowane w JPK_VAT mogą spowodować wezwanie ze strony urzędu skarbowego do skorygowania błędów lub złożenia wyjaśnień. Taka korekta to niestety dodatkowy nakład pracy oraz czas. Jeśli korekta nie będzie złożona, może dojść nawet do nałożenia kary na podatnika, w wysokości 500 zł za każdy błąd.
Niedawno pojawiła się dyskusja o nowych oznaczeniach w JPK_V7. Główne pytanie brzmi: jak oznaczać dokumenty przy imporcie usług i WNT – jako BFK czy DI?
Najprostsza zasada to uznanie, że w przypadku posiadania faktury stosujemy znacznik BFK, jeśli brak faktury to znacznik DI.
Korekta cen transferowych (tzw. KCT) jest jednym z kluczowych mechanizmów stosowanych przez grupy kapitałowe w celu zapewnienia zgodności rozliczeń z zasadą ceny rynkowej (arm’s length principle). W praktyce pozwala ona dostosować poziom przychodów lub kosztów wynikających z transakcji realizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi tak, aby ostateczny rezultat finansowy odpowiadał warunkom, jakie ustaliłyby podmioty niezależne.
W wielu organizacjach obowiązki w obszarze cen transferowych sprowadzają się do przygotowania local file i złożenia TPR. Kluczowym elementem TPR jest oświadczenie o stosowaniu cen rynkowych. Podpis pod TPR nie potwierdza wyłącznie „posiadania dokumentacji”, lecz obejmuje również deklarację, że rozliczenia z podmiotami powiązanymi zostały ukształtowane na warunkach rynkowych oraz że dokumentacja odzwierciedla stan rzeczywisty.
Darowizna środków pieniężnych otrzymana od najbliższej rodziny podlega zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 4a ustawy. Kluczowe znaczenie mają dwa elementy: zgłoszenie nabycia w terminie sześciu miesięcy oraz prawidłowe udokumentowanie przekazania środków pieniężnych. W praktyce to właśnie sposób udokumentowania darowizny stał się źródłem sporów z organami podatkowymi. Jeden z nich doprowadził do skierowania przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania do Trybunału Konstytucyjnego.
Zakończyłeś działalność, a mimo to raty, ZUS i podatki wciąż trzymają Cię w finansowym uścisku? Upadłość konsumencka może być realnym narzędziem oddłużeniowym – pod warunkiem, że na dzień składania wniosku nie prowadzisz już JDG i masz uporządkowane podstawy: listę wierzycieli, dokumenty oraz spójne wyjaśnienie przyczyn niewypłacalności. W artykule wyjaśniamy, jak sąd ocenia byłego przedsiębiorcę, jakie długi mogą wejść do postępowania (w tym ZUS i US), od czego zależy plan spłaty i kiedy możliwe jest umorzenie bez planu.
W praktyce ocena przedawnienia nadal bywa sprowadzana do samej długości terminu, bez precyzyjnego ustalenia daty początkowej i prawidłowego wyznaczenia daty końcowej. Tymczasem Kodeks cywilny reguluje nie tylko podstawowe terminy przedawnienia, lecz także technikę ich obliczania, w tym regułę końca roku oraz zasady liczenia terminów w dniach i latach. To właśnie błędy w kalkulacji, a nie brak znajomości „liczby lat”, najczęściej przesądzają o tym, czy roszczenie pozostaje skuteczne.
Transakcje finansowe w grupach kapitałowych takie jak pożyczki, poręczenia czy gwarancje są coraz częściej analizowane przez pryzmat cen transferowych. W praktyce nie chodzi wyłącznie o poziom oprocentowania, ale o to, czy całokształt warunków finansowania odpowiada temu, na co zgodziłyby się podmioty niepowiązane w porównywalnych okolicznościach.
Fundacja rodzinna została wprowadzona jako instrument umożliwiający długofalowe zarządzanie majątkiem oraz sprawną sukcesję. Jednym z filarów tej konstrukcji jest zwolnienie podmiotowe z CIT w zakresie działalności mieszczącej się w ustawowym katalogu. W praktyce pojawiły się jednak wątpliwości czy sprzedaż nieruchomości uprzednio wynajmowanych przez wiele lat nie prowadzi do utraty prawa do zwolnienia. Najnowsze orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego istotnie porządkuje tę kwestię i wyznacza kierunek wykładni przepisów.
W październiku 2025 r. OECD opublikowała trzecią partię zaktualizowanych Transfer Pricing Country Profiles – zestawu profili prezentujących kluczowe elementy krajowych systemów cen transferowych. Aktualizacja objęła 25 kolejnych jurysdykcji, w tym po raz pierwszy m.in. Cabo Verde, Gwatemalę, Tajlandię, Zjednoczone Emiraty Arabskie oraz Zambię. W efekcie profile obejmują obecnie 83 kraje i terytoria. Kolejna, czwarta partia została opublikowana w styczniu 2026 r.
Planowana nowelizacja ustawy o ryczałcie, może istotnie zmienić opłacalność świadczenia usług do własnej spółki oraz w ramach firm rodzinnych. W wielu modelach współpracy, które dotychczas były rozliczane ryczałtem według stawek 8,5%, 12%, a czasem 3% lub 5,5%, pojawi się jedna stawka: 17%.
